Welkom bij MetaCaching.nl! Wil je profiteren van alle functies en faciliteiten, dan alsjeblieft Aanmelden of Registreren.

Notificatie

Icon
Error

Hoe moeilijk zou een waypoint moeten zijn?
Diederikus
#1 Gepost : dinsdag 20 oktober 2015 00:50:42(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
Mijn ervaring is, dat als een waypoint te makkelijk is, dat hij maar weinig indruk maakt. Ik merk dat ik meestal pas tot leven kom als het allemaal niet van een leien dakje gaat. Als een waypoint daarentegen (veel) te moeilijk is, dan frustreert dat. Er moet een zekere uitdaging inzitten, maar het moet wel oplosbaar zijn.

Bij moeilijke waypoints schakelen mensen hulplijntjes in. Dat wordt als weinig bevredigend ervaren. Gisteren heb ik kunnen zien hoe blij iemand kan worden als hij een waypoint na de nodige inspanning toch zelf oplost. Dan komt er endorfine vrij en een gevoel van voldaanheid.
GeoWolf
#2 Gepost : dinsdag 20 oktober 2015 21:26:34(UTC)
GeoWolf

Rang: Administration

Groep: Administratie, Geregistreerd, MC Lid, Keurmeester
Lid sinds: 22-2-2009(UTC)
Berichten: 394
Man
Locatie: Nuenen

Bedankjes: 2
Werd 4 maal bedankt in 3 bijdrage(n)
Ook ik heb gefrustreerd gelopen langs de lange lindenlaan tot een vallend kwartje het cerebrale beloningscentrum activeerde. Euforie volgt als de ontknoping verrast, als een waypoint origineel is. Dan zijn de frustraties snel vergeten. Gaat het om een gevalletje 'waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?' of een dertien-in-een-dozijn puzzel, die niets te maken heeft met het thema van de speurtocht, dan vergeet ik de cache en wandel ik naar het dichtsbijzijnde waypoint van de alternatieve route langs interessante locaties, die ik tijdens het online vooronderzoek van het gebied heb uitgestippeld.

Niet bijster origneel, maar voor mij zeer bevredigend, zijn overigens aluminium plaatjes met vervolgcoördinaten. In mijn professie ben ik voortdurend bezig met lastige vraagstukken en als geocacher ben ik geheel voldaan als ik na een middag wandelend navigeren in de natuur zonder al te veel hoofdbrekens, de kist met logboek en ruilwaren weer toedek en camoufleer. Ik zal direct beamen dat creatieve en uitdagende waypoints de ervaring kunnen verrijken, maar bij de caches die ik zelf heb uitgezet probeer ik (be)zoekers meestal zo eenvoudig mogelijk aan vervolgcoördinaten te helpen, zonder deze in een GPS-routebestand beschikbaar te stellen. Hulplijntjes heb ik nooit gebruikt of geboden. Mijn doelgroep bestaat uit wandelaars en natuurliefhebbers, niet uit puzzelaars.
Diederikus
#3 Gepost : woensdag 21 oktober 2015 00:49:00(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
De bovengrens van de moeilijkheid van een waypoint laat zich vrij eenvoudig definiëren, denk ik. Zodra je een hulplijntje nodig hebt, dan is het te moeilijk.

Mijn vraag betreft dan ook meer de ondergrens, kom ik nu achter. Natuurlijk hoeven niet alle waypoints zo'n ondergrens te hebben. Maar een aantal langs de route toch wel. Ik merk dat ik gelijk tot leven kom als het niet allemaal van een leien dakje gaat. Voor bv2 was dat het punt bij de lange laan. Dat hangt denk ik samen met het feit dat er dan ook altijd wat te schrijven valt.

Als alles zich super makkelijk laat oplossen, dan is dat toch altijd een beetje een domper. Het is dan een boswandeling zonder enige meerwaarde. Meestal ook prima, maar toch een gemiste kans naar mijn gevoel.
GeoWolf
#4 Gepost : woensdag 21 oktober 2015 16:16:08(UTC)
GeoWolf

Rang: Administration

Groep: Administratie, Geregistreerd, MC Lid, Keurmeester
Lid sinds: 22-2-2009(UTC)
Berichten: 394
Man
Locatie: Nuenen

Bedankjes: 2
Werd 4 maal bedankt in 3 bijdrage(n)
Juist de ondergrens van de moeilijkheid van een waypoint laat zich eenvoudig definiëren. De schaal van moeilijkheid heeft een absoluut nulpunt. Een denkbeeldige bovengrens markeren met hulplijntjes biedt weinig houvast, want zodra een waypoint moet worden geprojecteerd vormen de vele hulplijntjes al een dikke streep. Is projecteren dan zo lastig? Welnee. Je moet echter wél weten hoe je GPSr werkt. Zelfs bij een probleem waarvan de oplossing kan worden gevonden door pure logica haalt de één achteloos de schouders op terwijl de ander met de handen in het haar staat. Cachemakers nemen zichzelf als norm en op het punt waar jij gelijk tot leven komt knapt een ander af.

Het is volstrekt geen kunst een nagenoeg onvindbare cache te maken en wie een meerwaarde ziet in raadsels, die vervolgcoördinaten en tenslotte eindcoördinaten opleveren, moet dergelijke caches beslist zoeken en zelf gaan maken. Er zijn genoeg liefhebbers. Mits origineel uitgevoerd, kan ik dergelijke speurtochten ook zeker waarderen, maar het meeste plezier beleef ik aan caches waar ik iets van opsteek en waarbij de waypoints een educatieve meerwaarde bieden. Ik kom gelijk tot leven bij een waypoint dat iets wezenlijks toevoegt aan de ontdekkingsreis die de cachemaker mij laat beleven. Een waypoint als het volgende hoofdstuk van een avontuurlijk boek. Een route opbouwen uit dergelijke waypoints beschouw ik als een prestatie van formaat, zeker als de moeilijkheidsgraad van de afzonderlijke waypoints het absolute nulpunt nauwelijks ontstijgt.
Leden die dit onderwerp bekijken
Guest (2)
Spring naar forum  
Je kunt hier geen nieuwe berichten plaatsen.
Je kunt hier niet reageren op berichten.
Je kunt hier geen eigen berichten verwijderen.
Je kunt hier geen eigen berichten bewerken.
Je kunt hier geen enquêtes opstellen.
Je kunt hier geen enquêtes invullen.