Welkom bij MetaCaching.nl! Wil je profiteren van alle functies en faciliteiten, dan alsjeblieft Aanmelden of Registreren.

Notificatie

Icon
Error

4 pagina's«<234
Geocaching en kunst
Diederikus
#31 Gepost : donderdag 8 oktober 2015 18:01:41(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
Oorspronkelijk gepost door: TuuronTour Bekijk het oorspronkelijke bericht
Overigens is het volstrekt normaal dat je niet alle kunst en literatuur mooi kan vinden, Diederikus - iedereen heeft zijn eigen persoonlijke smaken en dat kan ook met de tijd veranderen.
Voor wat betreft kunst ben ik nog niet zover. Net zoals iemand die nooit heeft leren luisteren geen gefundeerde mening kan hebben over klassieke muziek, zo kan ik nog geen gefundeerde mening hebben over kunst. Ik zal eerst moeten leren kijken. Smaakontwikkeling volgt pas later.

Bedankt voor de links!
Diederikus
#32 Gepost : maandag 12 oktober 2015 11:57:45(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
Inmiddels heb ik de eerste vijf video's bekeken van "Jeroen Krabbé zoekt Van Gogh", en ik ben begonnen in het boek ""Moderne kunst zien en begrijpen", aangeraden door Odlaniger.
Van tijd tot tijd krijg ik doorkijkjes naar nieuwe vergezichten, door herkenning van het gebodene. Op andere momenten laaien plots de vooroordelen onverwacht weer op.

Een groot probleem is dat mijn vertrouwen in kunstenaars zo klein is. Als een kunstenaar een gebouw schildert, zoals de pastorie van Nuenen bijvoorbeeld, dan kan ik er een foto bij pakken, en kijken of het ergens naar lijkt. Op het moment dat een kunstenaar de relatie loslaat met de fysieke werkelijkheid, moet ik er maar op vertrouwen dat zijn creaties voorstellen wat hij bedoeld heeft. Ik kan dat niet meer controleren.

Wij hebben een aantal kunstenaars in onze kennissenkring, en wat opvalt, buiten een alcoholconsumptie die grenst aan het ongelofelijke, is dat ze geen enkele waarde toekennen aan de wetten der logica. Zo werd ik eens 's nachts om half vier opgebeld om mij te vertellen dat er drie sterren boven mijn huis stonden die precies in een driehoek vormden die naar mijn huis wees, een zeer zeldzame gebeurtenis. Zelfs als ik uit een diepe slaap kom dan dringt zich na zo'n verhaal onmiddellijk de logica aan mij op dat als sterren niet op één rechte lijn staan, ze in een driehoek staan. En dat als één van de sterren lager staat dan de twee anderen, deze driehoek naar beneden wijst, en dat het huis waar de driehoek veronderstelt wordt naar te wijzen onderhevig is aan subjectieve interpretatie. Bovendien is de positie waar de waarnemer zich toevallig bevind allesbepalend. Vijftig meter verderop is er opeens een heel andere serie huizen mogelijk "heel bijzonder". Een andere kunstenaar neemt altijd een pendel mee naar het stemhokje, op basis waarvan hij zijn stem bepaalt. Geen feiten die iemand wiens innerlijke afgod logica is veel vertrouwen inboezemen.

Als kleibewoner begrijp ik die Aardappeleters wel. En in de ogen van het zelfportret met het afgesneden oor zie ik de ontreddering waaraan Van Gogh onderhevig is. Dit herkennen, hint naar nieuwe mogelijkheden van waarneming met behulp van emotie. Maar als ik dan zo'n hyperbolisch stukje lees in het boek, dan slaat de twijfel weer toe:

Aanhalen:
Het is in dit schilderij vooral te doen om de confrontatie van het kalme gebronsde naakt en de dramatisch omhoogstrevende lijnen van het landschap. Het is de kunstenaar niet begonnen om kubistische ontleding van de vorm, maar om een zo expressief mogelijke voordracht van een dynamisch, gotisch vormbewustzijn.

Dan moet ik toch echt even spieken of we het nog over hetzelfde schilderij hebben.
GeoWolf
#33 Gepost : maandag 12 oktober 2015 16:22:47(UTC)
GeoWolf

Rang: Administration

Groep: Administratie, Geregistreerd, MC Lid, Keurmeester
Lid sinds: 22-2-2009(UTC)
Berichten: 394
Man
Locatie: Nuenen

Bedankjes: 2
Werd 4 maal bedankt in 3 bijdrage(n)
Wat kunstenaars van gewone stervelingen onderscheidt is hun overwegend intuïtieve omgang met de realiteit. Dat maakt hen verdacht in de ogen van iemand wiens innerlijke afgod logica is. Wat dat betreft doe je mij een beetje denken aan de karikaturale puntoor mr. Spock uit Star Trek, die pure logica omarmt maar feitelijk een vat vol emoties is. Dat weet Spock zelf ook wel, maar omdat emoties en irrationaliteit zijn volk aan de rand van de afgrond hebben gebracht heeft hij deze afgezworen en logica tot religie verheven.

De fysieke werkelijkheid heeft een esthetische en een logische, causale component. Logica is jouw afgod, maar je beschouwt de natuur vooral uit esthetisch oogpunt, waarbij je de schoonheid van de schepping superieur acht aan de 'gekunstelde' voorstelling van kunstenaars. Derhalve waardeer je een kunstwerk meer naarmate het de fysieke of natuurlijke werkelijkheid realistischer weergeeft.

Logica en feitenkennis kunnen bijdragen aan zowel het causale begrip als de esthetische beleving van de werkelijkheid. Etiketten spelen daarbij een belangrijke rol. Ook voor mij heeft de naam van een plant, dier of natuurfenomeen een toegevoegde waarde, maar terwijl je verschijnselen op talloze manieren kunt beschrijven en classificeren, onttrekt de esthetische beleving zich in hoge mate aan determinatie. Vaak ontbreken daarvoor simpelweg geschikte middelen en methoden en doet realisme juist afbreuk aan een boodschap of betekenis. Zou het zelfportret met verbonden oor meer indruk maken als foto. Hoe ervaar je een landschap? Hoe verliefd ben je of hoe groot zijn verdriet en vertwijfeling? Een kunstenaar kan dit duidelijk maken door de werkelijkheid te stileren en aspecten weg te laten of juist te accentueren. Dat leidt vaak tot meer begrip dan een hyperbolisch relaas, waarvan akte.
1 lid bedankte GeoWolf voor de nuttige bijdrage.
Diederikus op 12-10-2015(UTC)
Diederikus
#34 Gepost : dinsdag 13 oktober 2015 00:22:45(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
Je hele verhaal slaat ongetwijfeld de spijker op zijn kop
Oorspronkelijk gepost door: GeoWolf Bekijk het oorspronkelijke bericht
Zou het zelfportret met verbonden oor meer indruk maken als foto?

Het feit dat Van Gogh in staat was de veranderde uitdrukking in zijn eigen ogen weer te geven geeft het schilderij een emotionele lading die een foto niet zou kunnen weergeven. Dat kwartje begint inmiddels al wel te vallen.

Het zijn de automatische gedachtenassociaties gebaseerd op mijn ideeën uit het verleden die mij nog parten spelen. Die zullen langzaamaan vervangen moeten worden door nieuwe inzichten. Het zal een interessante tijd worden.
Diederikus
#35 Gepost : vrijdag 16 oktober 2015 21:37:39(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
De studie van moderne kunst valt me niet mee. Er zijn vele stijlen en richtingen, die soms haaks op elkaar lijken te staan. Er zijn geen definities waar men het over eens is, maar de "alles kan en alles mag sfeer" doet me wel wat aan de rariteiten van geocaching denken. Ook de kunstenaars zelf lijken constant op zoek te zijn en te experimenteren. Af en toe herken ik iets, maar waarschijnlijk vaker nog komt er iets op van "neem je grootje in de maling". Ik werd getroffen door een schilderij van Theo van Doesburg:
breien
Het is louter de hoek tussen de onderarm en de hand die aangeeft: hier wordt gebreid. Dat zoeken naar abstractie en naar de essentie dat begrijp ik ergens wel. Maar tegelijkertijd doet ook de armoe zijn intrede, zo lijkt het. Je kunt een hand symboliseren door een handschoen met vijf vingers, of door een want. De want is daarbij abstracter. Er zijn minder details die de essentie vertroebelen. Tegelijkertijd is er ook informatie verloren gegaan. De ultieme abstractie is een leeg schilderij, er is niets meer dat van de essentie afleidt. Maak het verhaal zelf af, en kleur de plaatjes.

Bij het urinoir van Duchamp voel ik me dan weer bekocht.
uri
"Alles is kunst zodra ik besluit dat het kunst is". Ja, hallo, dan is het ook rotzooi omdat ik besluit dat het rotzooi is.

Kortom, het is allemaal nogal verwarrend. Ik heb een hele brave geest die me niet in de weg loopt zodra hij tevreden gesteld is. Maar het vinden van een kluif om zolang op te kluiven om de geest tevreden te stellen is in dit geval niet eenvoudig. De chaotische opzet van de artikelen over moderne kunst en de koestering van het ongedefinieerde door de kunstenaars zelf zijn daarbij niet erg behulpzaam.
Odlaniger
#36 Gepost : dinsdag 20 oktober 2015 21:03:58(UTC)
Rang: Advanced Member

Groep: Keurmeester, Geregistreerd, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 186
Locatie: Apeldoorn

Bedankjes: 1
Kunst hoef ik niet altijd te begrijpen, het is voor mij meer voelen.
De uitleg van een kunstenaar kan mij helpen bij het kijken, maar als ik het geleuter vind dan is dat maar zo. Soms krijg ik de indruk dat het verhaal er achteraf bij wordt bedacht, maar dat kan ook misplaatste achterdocht zijn.

De pispot van Marcel Duchamp plaats ik in de tijd waarin het onder een pseudoniem, wellicht uit onzekerheid, werd gepresenteerd. Het dadaïsme heeft mij nooit echt aangesproken, maar ik zie iedere nieuwe stijl als een reactie op wat er is. Kinderen die nog niet kunnen praten, zeggen ook dada, maar dat terzijde. En in stijlen heb je voorlopers en volgers. Een volger kan gemakzuchtig voortborduren dan wel een stijl naar zijn hand zetten. Van Doesburg is een voorbeeld van niet voortborduren maar breien.

Duchamp was trouwens een rare kwast die zichzelf als kunstenaar aan de wilgen heeft gehangen om schaakgrootmeester te worden. Een grootmeester in kunst vind ik hem echter niet. Ik zou een zwarte pispot hebben geplaatst met de titel Uri Noir.

Maar Diederikus, ik heb het al eerder gezegd, kunst in het echt zien geeft een heel andere beleving dan plaatjes in een boek of op internet. Zo is het formaat bijvoorbeeld heel belangrijk. En de drie dimensies, bij sculpturen uiteraard aanwezig maar ook bij pasteus opgezette schilderijen.

Volgende keer is Picasso aan de beurt.
Diederikus
#37 Gepost : woensdag 21 oktober 2015 12:14:57(UTC)
Diederikus

Rang: Advanced Member

Groep: Geregistreerd, Keurmeester, Dist Maintenance
Lid sinds: 18-2-2014(UTC)
Berichten: 328
Man
Locatie: Lelystad

Bedankjes: 3
Werd 2 maal bedankt in 2 bijdrage(n)
Oorspronkelijk gepost door: Odlaniger Bekijk het oorspronkelijke bericht
Kunst hoef ik niet altijd te begrijpen, het is voor mij meer voelen.

Het is nog niet eens de behoefte om te begrijpen, die mij parten speelt. Het is meer de behoefte aan richting. Zolang ik het verschil niet zie tussen een schilderij van € 50 en van € 50 miljoen, kan ik mijn eigen richting nog niet bepalen. De meeste boeken zitten didactisch heel slecht in elkaar. Hoofd- en bijzaken staan door elkaar. Als je die twee nog niet kunt onderscheiden, dan ben je onevenredig veel tijd kwijt door het bestuderen van de bijzaken.

Max Euwe had daar ook een handje van. Eerst moet je twaalf hoofdstukken met zeldzame eindspelen doorworstelen die je toch nooit op het bord krijgt, voordat je bij het hoofdstuk komt met een eindspel dat daadwerkelijk regelmatig in de praktijk voorkomt. Die eerste twaalf hoofdstukken zijn eenvoudig verspilde energie en tijd, maar als leerling kun je dat niet weten.

Nu is schaken natuurlijk geen kunst. (Tenzij het om een subsidieaanvraag gaat.) Het is meer twee kapiteins op één schip die beiden aan het roer staan te rukken. Doch dit terzijde.
Leden die dit onderwerp bekijken
Guest (13)
4 pagina's«<234
Spring naar forum  
Je kunt hier geen nieuwe berichten plaatsen.
Je kunt hier niet reageren op berichten.
Je kunt hier geen eigen berichten verwijderen.
Je kunt hier geen eigen berichten bewerken.
Je kunt hier geen enquêtes opstellen.
Je kunt hier geen enquêtes invullen.